تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم
مهدی جانم
"منی " که بی تو است
"تومنی" نمی ارزد

التماس دعا
دانلودکنید

http://s6.picofile.com/d/c5ca7589-29a1-4...e_Alam.mp3

صلوات

السلام علیک یا بقیه الله


کاش می دانستم قدمگاهت کجاست، تا آنجا را خواستگاه آرزوهایم کنم ،
و در لحظه های مکرر زندگی ، صورت بر آن خاک گذارم ، و شامّه ام را با نفسی عمیق از شمیم آن پر نمایم .
ای سینه ات جایگاه حزن ، سینه ی تنگم را به حزنی وسعت بخش ،
ای که در طریق تو هر حزنی شادمانه است.
ای یاد تو حقیقت شادمانی من ، کلام تو رشحه ای است که جان میبخشد ، هوای کوی تو مایه حیات ،
که اگر نبود هیچ نسیمی به هیچ گلستانی نمی وزید.


چه میگویم گلستانی نبود ، گل نبود و چشمی نیز

تو نور بصیرت در نگاه سالکانی ،
گام بر جای گامت نهادن و صورت بر آن ساییدن، توفیقی است نه قرین هر مدّعی.


اگر یکبار بر سفره ای که دوستانت خوردند و برخاستند بخوانیم ،
خوردن ریزه های آن که از لای انگشتانشان بر زمین ریخت نعمتی است.


چه می گویم ؟!
اگر یک بار !!!
مگر کار بر کریمان دشوار است ، آنهم کریم از اولاد کریم !
ای سید کریمان ، مرا به سفره ات بخوان بدان گونه که تو میخوانی،
عنایتی ،
اشارتی،

دو نوش میخواهم
جرعه ی خشمم را با جام حلمت ، و جرعه ی غمم را با سبوی صبرت


و دو گام :[b] حرب و سلمگامی نفرت و دوری از دشمنانت و گامی دیگر در صف دوستانت
و دو قطره اگر آرزو کنم !!!قطره اشکی به هوای دلت که غرق در حزن است ،و قطره خونی به راه تو که صراط مستقیم است.[/b]
[b]تو شرط توحیدی، تو مرز میان حق و باطلی[/font]حقی نیست که در کنار تو نیست ،هر شر و باطلی با تو مقابل است .و حقیقت ستم در روزگار ما زیر پا نهادن حق توست.
و خدایا دستانی : دریوزگی از شرار خلقت نمی خواهم .حواله ام کن تا دستانم را به سوی زیباترین صورت ، بخشنده ترین دست ، و گویاترین زبان ، آنکس که بی هیچ منتی بر من میبخشد دراز کنم .
اللهم لاتجعل بی حاجته الی احد من شرار خلقک و ماجعلت بی من حاجه فاجعلها الی احسنهم و بها ....
می خواهم از تو بیاموزم تا از تو باشم ، خدایا، هستی و توفیقی
و روزگارم ، که فرمودند : سه روز است :
واحسرتا:دیروزی که با تو نبودم از آن عبرت می گیرم و امروز که غنیمتی است سست و ناپایدار با یاد و نامت ای نام آشنا ماندگارش می کنم و به خاطر پر تشویش و پریشانم را جمع می سازم .و فردای نامعلومم را به تو معلوم می کنم ، فردای نامعلومم !!!
وای که چیزی به پایان ماجرای من نمانده است.بسیار نگران و پر تشویشم .
سایه ی مرگ و دنیای پر خطر بعد از آن پریشان و ویران و خرابم می کند ، اما وقتی که به تو می اندیشم ، ای وسیله ی الهی ام .
ابتغو الی الوسیله[/b]
وقتی به تو می اندیشم شعله های امید همه وجودم را مشتعل می کنند
یا وجیها عند الله ،، یا بقیه الله
[b]فضای سینه ام ، سنگین فریادهای پر درد پی در پی است،اما چگونه فریاد نزنم آنهم در پیشگاه تو صدایم را در گلویم خفه کنم ولی اشکهایم را نمی توانم مخفی کنم برای چاره دلتنگی هایم به هر بهانه ای نام تو را می برم. کمتر بیاد دارم چه میگویم ، هیچ بیاد ندارم که در محفلی سخنی بی یاد تو رانده باشم .
آه ، کاش با توام این اندازه فاصله نبود!!!احسانم کردی اسیر تو شدم
[font=Arial]دیگران با مال بنده می خرند و تو آزادگان را به احسان.!می خواهم لجامم زنی لجامم زنی تا از معصیت بازم داری ، و مهارم کنی تا به طاعتم کشی
نمی خواهم شهره باشم و نامور
می خواهم عزیز باشم و بی نام ،
و همه جا نام ، فقط نام تو باشد . یا بگویم آنچه تو می خواهی ، یا خاموش باشم با درونی پر غوغا ، و تو معنای خموشی و غوغایم باشی [/b]و اکنون بیش از غفلتم با تو مشغولم .
مگر نه این است [b]که زهد : کوتاه کردن آرزوست، شکر بر نعمت و امساک از هر چه حرام، من همه آرزوهایم را در تو خلاصه کردم و بر نعمت وجود تو شاکرم و هر امیری غیر تو بر من حرام .

دنیا فریبا تر از آن است که بتوان از آن گریخت .
آرزوهایی بر صحنه قلبم می رقصند نو به نو ، از آرزویی باز می مانم و به آرزویی می غلطم .
و عمر ، سراسر آرزوهایی میشوند که رسیدن به آنها نیز از دست دادن است.
اما اگر تو را بشناسم . زیبایی های با تو بودن را دریابم ، از مرگ جاهلیت است که رهایی می یابم اگر تو را بشناسم
عمرم همه حیات پر حاصل ، همه بهار بدون خزان می شود ، ای وجه اله اگر تو را بشناسم !!!
مگر میشود کسی به تو وابسته باشد و لمیده به نشخوار دنیا!
ای آخرت من، هر چه با تو مقابل ، دنیاست با همه جلوه هایش.!
مثل شما و مقابل شما ، مثل مغرب و مشرق است و آدمی رهگذر میان آن دو . هرکس هر چه به شما نزدیکتر از دنیا بریده تر ، و هرکس هر چه به دنیا چسبیده تر از شما دورتر .


و آنکس که تو را ندارد ، مصداق موت اکبر است . و آنکس که هیچ ندارد فقیر است « والفقر موت الاکبر»


اکنون که ضعف و سستی بر جوارحم رخنه انداخته ، [/b]
و پیری به سراغم آمده و اطرافم از دوستان یکدل سابقم خلوت گشته ، همانا که نامت را با شور و احساس و حال و امید زمزمه می کردند .
آه چه خاطرات شیرین و دلچسبی ،
[b] ای محبوب من ،
میدانی چه غوغایی در درون من برپاست.[/b]

اکنون که در من ضعیف رمقی نمانده ،
[b] چشم به راه لطف توام ، ضعفم را ببین و معونه ای تصدقم کن، چشم به راه لطف توام،


زاد المسافرت می خواهم ،
زادالمسافر که خدا شاهد است تهیدستم و چشم به دستان مبارک تو دوخته ام ، همان دستان مبارکی که در خواب کودکانه ام بر سرم کشیدی و براهم انداختی .
آه چه لطفها که تو در حقم نکردی و چه تمرد ها که از من ندیدی .
و این بار باز گدای در خانه ات ، می بینی که چه گستاخ شده ام !
شاید می فرمایید عجب گدای سمجی ،
محبوب من ، بگذار گدای تو باشم و دستان تمنای من ، همیشه به سوی تو دراز باشد .می خواهم که این اشتیاق تا آخرین نگاه و آخرین نفس

یا محمد یا علی یا فاطمه یا صاحب الزمان علیهم السلام ادرکنی ولا تهلکنی

اگر با عاشقان داری ملاقات

مرا نه دوستانم را خبر کن


تو که بابای جمع صالحانی


برای عاصیان کار پدر کن


بیا دست نوازش بر سرم کش


شبی را با من تنها به سر کن


هزاران بار دستم را گرفتی


ز پا افتاده ام لطفی دگر کن


فدای صبر تو پس کی می آیی؟


بیا از وادی غیبت سفر کن

بسم الله الرحمن الرحیم
چه شود ای گل نرگس باتودیدارکنم
جان واهل وهستی ام را برتوگرفتارکنم
روزه ی هجر تواز پای بینداخت مرا
کی شود بارطب وصل تو افطارکنم