تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مثل هر بار برای تو نوشتم:

من از اشکی که میریزد ز چشم یار میترسم/
از آن روزی که اربابم شود بیمار میترسم/[/b]


رها کن صحبت یعقوب و دوری غم فرزند/
من از گرداندن یوسف سر بازار میترسم/[/b]


همه گویند این جمعه بیا اما درنگی کن/
از اینکه باز عاشورا شود تکرار میترسم!!![/b]


الغوث و الامان يا صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

گفتند درباره ی تو عاشقانه ننویسیم حیف است، كم است،
برای تو آری ، اما برای من؟
عاشقانه هایم تنها برای توست،
برای تو كم است از تو سرودن، برای من اما همه چیز است.
ای تنها بهانه ی ماندن! ای تنها رابط میان ما و آسمان! نیامدی این جمعه هم پدر،
نیامدی صاحبم، امامم، آقای من، مولا ...
نیامدی...
آه ازین چشم های بی لیاقت
تو باشی و ما تو را نبینیم!؟
آه ازین دل بی لیاقت
تو غریب باشی و ما را غم نباشد!؟
آه ازین همه بی غیرتی
تو « هل من ناصر » بگویی و ما این همه كر!؟


چند جمعه مانده تا لایق شدنمان ارباب؟
برای بیداریمان دعا می خوانی دلشكسته ی من؟
چقدر از آسمان دورم
چقدر رنگ زمین گرفته دلم
چقدر غرق ظلمتم، چقدر دلتنگ نورم
از آسمان به زمین نیامدیم برای رنگ زمین گرفتن
اینجا قرار بود نقطه ی پروازم شود تا خدا،
اینجا قرار بود همانی شوم كه او می پسندد.
خودش تو را به یادم آورد ، خودش تو را در دلم نشاند
دلم به دستت ای رابط میان زمین و آسمان، ای امام هدایت، ای مهدی
دلم به دستت